تبلیغات
وبلاگ درس عربی2 - قواعد درس پنجم:
وبلاگ درس عربی2
پیش به سوی پیشرفت
شنبه 3 دی 1390 :: نویسنده : زینب جوان

صفت: كلماتی هستند كه درباره ی اسم توضیح می دهند و در عربی به آنها نَعت گفته می شود.
موصوف: به اسمی گفته می شود كه صفت در باره ی آن توضیح می دهد و به آن منْعوت گفته می شود.
صفت به دو شكل به كار برده می شود:
1- صفت مفرد 2 ـ صفت جمله و صفیه
صفت مفرد: هر گاه صفت یك اسم باشد آن را صفت مفرد می نامیم و در چهار مورد از موصوف خود پیروی می كند.
موارد تبعیت صفت مفرد از موصوف:
الف) در جنس (مذكر و مونث بودن)
ب) در معرفه و نكره بودن
ج) در عدد ( مفرد و مثنی و جمع بودن)
د) در اعراب ( رفع و نصب و جر)
مانند: رجل مومن ( رجلٌ : موصوف، مومن : صفت مفرد)
الرجال المؤمنون: ( الرجال: موصوف، المومنون: صفت مفرد)
تلمیذاتٌ مومناتٌ : ( تلمیذاتٌ : موصوف، مومناتٌ : صفت مفرد)
المعلمین المومنین : ( المعلمین : موصوف، المومنین: صفت مفرد)
شجرهً‌ جمیلهً‌: (شجرهً : موصوف، جمیلهً : صفت مفرد)
نكته1 : اسم موصول بعد از اسم الـ دار معمولا صفت مفرد می باشد ومعنی ( كه ) دارد .
انا ذلك العبد الـذی حمل معك القربه .
نكته2 : اسم مشتق الـ دار بعد از اسم اشاره صفت مفرد بشمار می رود .
هؤلاء المسلمات مجاهدات فی سبیل الله .
نكته3: اسماءخمسه ذو ـ ذات هرگاه بین دو اسم نكره قرار بگیرند صفت مفرد می باشند .
هو رجل ذ و علم
نكته 4: هر گاه موصوف جمع غیر عاقل (غیر انسان) باشد صفت برای آن مفرد مونث به كار برده می شود. اگر موصوف جمع غیر قابل صفت فقط در معرفه و نكره بودن و اعراب از او پیروی می كند.
مثال :
الأعمالُ‌ الصالِحه ( الأعمال: موصوف جمع غیر عاقل، الصالحه: صفت مفرد مونث)
كُتُب مفیده: ( كتب: موصوف جمع غیر عاقل، مفیده: صفت مفرد مونث)
كلماتٌ جدیدهٌ: ( كلماتٌ : موصوف جمع غیر عاقل، جدیده : صفت مفرد مونث)
2-صفت جمله وصفیـه: به جمله ای گفته می شود كه بعد از اسم نكره قرار می گیرد و درباره ی اسم نكره توضیح می دهد و چون جمله مبنی به شمار می رود اعراب محلی دارد و جمله وصفیه در اعراب از اسم نكره پیروی می كند.
الساعه كنْزٌ لا ینفـد: (الساعه مبتدا و مرفوع، كنزٌ : اسم نكره و موصوف، خبر، مرفوع-
لاینفــد : صفت جمله و صفیه، محلاً‌ مرفوع)
رأیتُ تلمیذاً‌ یقرأُ‌ كتابه‌ : ( رأیت: فعل ماضی، تلمیذاً: اسم نكره- موصوف- مفعول به و منصوب،
یقرأ كتابه : صفت جمله وصفیه- محلاً منصوب)
نكته: هر گاه فعل مضارع در یك جمله بعد از فعل ماضی قرار بگیرد فعل مضارع به صورت ماضی استمراری ترجمه می شود.
رأیتُ رجلاً یهْتِف بِشره : (رأیتُ:فعل ماضی، رجلاً: موصوف، یهتف بشره: صفت جمله وصفیه، محلاً منصوب)

مضاف و مضاف الیه: هر گاه دو اسم در كنار هم قرار بگیرند به طوری كه اسم اول به اسم دوم اضافه شده باشد یعنی اسم اول متعلق یا مختص اسم دوم باشد به اسم اول مضاف و به اسم دوم مضاف الیه گفته
می شود. مضاف هیچگاه ال، تنوین، نون مثنی و جمع سالم مذكر نمی گیرد.
نكته 1: مضاف هیچگاه ال، تنوین، نون مثنی، نون جمع سالم مذكر نمی گیرد.
باب‌ الصف (مضاف و مضاف الیه) معلّمو المدرسهِ ( مضاف و مضاف الیه)
نكته2: مضاف الیه همیشه مجرور می باشد. ( كل مضاف الیه مجرورٌ)
باید توجه داشت كه مضاف در معرفه و نكره بودن از مضاف الیه پیروی می كند یعنی اگر مضاف الیه معرفه باشد مضاف هم معرفه و اگر مضاف الیه نكره باشد مضاف هم نكره به شمار می رود.
كتاب تلمیذٍ ( مضاف و مضاف الیه نكره)
كتاب التلمیذِ (مضاف و مضاف الیه معرفه)
نكته3: گاهی برای یك اسم مضاف الیه و صفت و هر دو با هم به كار برده می شود كه در آن صورت در فارسی اول صفت و بعد مضاف الیه قرار می گیرد ولی در عربی اول مضاف الیه و بعد صفت به كار برده می شود. در بزرگ مدرسه : (مضاف و موصوف- صفت- مضاف الیه)
باب المدرسهِ الكبیر: ( مضاف و موصوف- مضاف الیه – صفت)





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : زینب جوان
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما راجب مطالب این وبلاگ چیست؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی